Gedicht 2: Oorsprong

Voor mij is mijn realiteit realistischer als degene waar we ons allemaal bewust van zijn

Levend in mijn hoofd, nauwelijks bewust van het lichaam, ik koester die momenten dat ik echt hier ben

Verweven met mijn stemmen, van de bron van mijn bewustzijn. Wat mijn ziel is,

mijn lichaam slechts een fysieke vertaling van mijn kosmische energie

Mijn brein slechts een biologisch instrument waar mijn ziel zich mee heeft verbonden

De herinneringen zitten er in opgeslagen, en wanneer ik weer terugkeer naar die stabiele dimensie, die waarin nooit iets veranderd, waarin het verleden het nu en de toekomst verweven is tot 1, pas dan zou alles duidelijk zijn

En fuseert mijn ziel en energie zich weer met die waar hij jaren geleden van is vertrokken